برای اولین بار، تبدیل مستقیم سلول به یک سلول دیگر

 

 

پژوهشگران بدون استفاده از سلول های بنیادی توانستند برای اولین بار سلول های لوزالمعده (پانکراس) را مستقیما به سلول های تولید کننده انسولین تبدیل کنند. به گزارش سرویس بین الملل سایت بازیاب ، دانشمندان موسسه سلول های بنیادی  هاروارد در بوستون توانستند برای اولین بار نشان دهند که سلول های کاملا شکل گرفته می توانند بطور هدفدار و مستقیم به یکدیگر تبدیل شوند.


"دوگ ملتون" و تیم همکار وی توانستند از سلول های غده پانکراس در موش ها که معمولا آنزیم هایی برای هضم تولید می کنند، سلول های تولید کننده انسلولین تولید کنند.
از آنجا که تبدیل یک نوع سلول بزرگسال به یک نوع سلول بزرگسال دیگر تاکنون به گام ها و راههای زیادی نیاز داشت که صرفا از طریق سول های بنیادی جنینی می گذشت، تبدیل مستقیم سلول های لوزالمعده به سلول های تولید کننده انسولین، احتمالا به معنای یک پیشرفت قابل تامل در "پزشکی بازپروری و باززایشی" است.


در حال حاضر تولید سلول های بنیادی از بافت کامل صرفا به دو روش "کلون کردن" و یا از طریق سلول های بنیادی پرتوان القایی" (آی.پی.اس.) ممکن است. از این سلول های بنیادی، سپس سلول های مورد نظر ساخته می شوند اما این امر تاکنون برای تعداد بیمشاری از انواع بافت ها ممکن نبوده است.


اما مطالعات جدید هاوراد هم اکنون نشان می دهد که اصلا نیاز به چنین راه اضافی نیست. پژوهشگران هاوارد برای برنامه ریزی دوباره و مستقیم سلول ها، از فناوری شبیه سلول های "آی.پی.اس." استفاده کردند.


پژوهشگران هاوارد، فاکتورهای مشخص و خاصی را وارد یک ویروس کرده و بدین ترتیب برنامه ژنتیکی سلول را تغییر دادند. سلول های جدید قادر به تولید انسولین بوده و از نظر شکل و عملکرد، کاملا شبیه سلول های طبیعی در نوع خود هستند.انسولین، قند خون را کاهش می دهد و برای پیدایش و درمان دیابت یا بیماری قند مهم است.


از آنجا که میزان تولید هورمون انسولین در مبتلایان به بیماری قند کم است، این بیماران در طول حیات خود به تزریق این هورمون نیاز دارند. بدین خاطر مطالعات جدید یک نوید و امید بزرگی برای این بیماران است. از نظر تئوری، سلول های افراد مبتلا به بیماری قند نیز می توانند به سلول های پانکراس تبدیل شوند که انسولین تولید می کنند و بدین ترتیب این بیمار نیز علاج پذیر خواهد شد.  اما این روش را هنوز نمی توان برای درمان انسان استفاده کرد. از یک سوی، زیرا که سلول های جدید هر چند که انسولین تولید می کنند اما نمی توان چون سلول های عادی و معمولی پانکراس (لوزالمعده) بطور خوشه ای و گروهی سازماندهی نشده اند. در حالیکه گروههای سلولی در پانکراس، واحدهای عمل را تشکیل می دهند که مشترکا در برابر تغییرات و تحولات قند خون واکنش از خود نشان می دهند اما سلول های انفرادی و غیرگروهی که در غده پانکراس پراکنده باشند، تاثیر اندکی صرفا دارند و این امر در موش های مورد آزمایش "ملتون" نیز خود را نشان داد.

ملتون موش ها را به یک دیابت مبتلا کرده و سپس پروسه تبدیل سلولی را در آنها انجام داد. سلول های جدید تولید کننده توانستند وضعیت بیماری قند در موش ها را بهبود بخشند اما نتوانستند آنها را درمان کنند.

 

از طرف دیگر ملتون و تیم پژوهشی وی، از ویروس ها برای تبدیل سلول ها استفاده کردند.
"توماس اسواکا" پژوهشگر آلمانی کالج پزشکی در هوستون ایالت تکزاس می گوید، این روش و متد به طور روشنی متعلق به بخش ژن درمانی است. این در حالیست که در این بخش بطور مکرر مشخص شده است که روش ها مطمئن نیستند و ژن های وارد شده به سلول، یک ریسک بالای سرطان همراه خود وارد کرده اند.

 

اسواکا افزود، تنها بدین خاطر، مطالعات و آزمایشات این روش بر روی انسان ها موقتا غیرمتحمل هستند اما این امر به هیچ وجه بدین معنا نیست که کار و پژوهش ملتون ارزشمند نیست بلکه یک مطالعات مهم هستند.


این پژوهشگر کالج پزشکی هوستون می گوید، ملتون در روش خود تمام آنچه ما در تولید سلول های بنیادی جنینی و سلول های بنیادی پرتوان القایی (آی.پی.اس.) آموخته ایم، را استفاده کرده است.


اسواکا افزود، نکته به ویژه جالب این است که پژوهشگران هاروارد، موفق به برنامه ریزی دوباره سلول ها در حیوان زنده، نیز شده اند.


این پژوهشگر می گوید، یکی از مشکلات این است که کشت سلول ها در آزمایشگاه با جهش های ژنیتکی مواجه می شود و بدین خاطر چنین سلول هایی صرفا بطور محدودی قابل استفاده هستند.


در حال حاضر صرفا دانستی ها و اطلاعات علمی کسب شده از این آزمایشات برای اسواکا جالب است و هدف فعلا بیماری قند و دیابت نیست.  


این پژوهشگر می گوید، بسیاری از اطلاعات و مطالبی که می توانیم در این آزمایشات کشف کنیم، احتمالا هنگام پیدایش و به وجود آمدن سرطان نیز اتفاق می افتند.

 

گرفته شده از : www.bazyab.ir


 

|